شیلا جون  سمانه جون  آرش جان  فائزه جون  حاجیلویی  آرکس secret_bihal ivy  کجاهستی  همراز  علی جان  حسین کردی  یه مردادی مثل خودم  احمد جان  نگین جون  نسرین جون  سهند جان  سجاد جان  یک دوست  م  سودا جون  کیمیا جون  رضا جان  سارا جون  ایمان جان  آیدا جون  ثلث اول  بهروز جان  عشق  شهاب جان  آشنا  نیشا  یاسمن جون  ارکیده جون   زهرا جون  مصطفی جان  دیونه ( ببخشیدا )  مرضیه جون   جوجوی عزیز  زهره جون  دیوانه ( بازم ببخشید ) ابلیس مهرابchabook  وحید جان  عسل مشکی پوش  مهسا جون  نیلو و مونای عزیز   مهدی  نگار جون  حامد جان  azh

                                            پنج انگشتتون طلا                                         

ماه ( 14 فوریه ) است که روز عشق و محبت نامیده شده و در این روز دخترها و

پسرها به همدیگر هدیه میدهند تا عشق و علاقه خود را به یکدیگر به نحوی ابراز

کنند… هدایای این روز معمولا آب نباتهای فانتزی(البته منظور همون کاکائو بوده

به خاطر اینکه تهاجم فرهنگی نشه به جای واژه نامانوس کاکائو از آبنبات

استفاده شده)، کارتهای نقاشی شده( این هم همون کارت پستال بوده)،

طلا جواهرات سنگهای قیمتی عروسکهایی به شکل قلب و

خرسهای کوچک و این قبیل کادوهاست…این هدایا فقط بین جوانها رد و بدل

نمی شود بلکه در سرتاسر دنیا، انسانها این هدایا را به کسانی که دوستشان

دارند، اعضای فامیل و … هدیه می دهند تا محبت خود را نسبت به آنها ابراز کنند

(البته به غیر از ایران که همه در موقع مرگ هم فقط به فکر همدیگر می افتند)

در تاریخ کلیسای کاتولیک 3 نفر هستند که ولنتاین یا ولنتاینوس نام داشته اند

و درباره تاریخچه ولنتاین روایات گوناگونی وجود دارد که در اینجا به چند مورد

از آنها اشاره میکنم… یکی از این روایات به قرن سوم میلادی در روم مربوط

میشه! در آن زمان کلودیوس دوم امپراطور روم بود، و او به این نتیجه رسیده بود

که مردانی که ازدواج نکرده اند بهتر از مردان متاهل جنگاوری میکنند و در

حقیقت افرادی که خانواده ندارند سربازان بهتری هستند(چون فکر اجاره خونه و

غذا و.... نیستن همون علی بی غم خودمون) ، به همین دلیل او ازدواج را در تمام

امپراطوری روم برای مردان جوان ممنوع کرد... در این دوران کشیشی به نام سنت

ولنتاین پی به بی عدالتی کلودیوس برده و برای مبارزه با او در خفا و به طور

پنهانی در کلیسا برای عاشقان جوان مراسم ازدواج را اجرا می کرد... گفته میشود

که وقتی امپراطور پی به این عمل ولنتاین برد دستور داد تا او را به قتل

برسانند... در روایت دیگر گفته میشود که ولنتاین به این دلیل کشته شده است که

سعی داشته تا مسیحیانی را که به دست رومیان زندانی و اغلب مورد شکنجه بودند

را از زندانهای رومیان فراری دهد.. به روایتی دیگر ولنتاین اولین کسی بوده که

پیام ولنتاین ( Valentine Greetings) را فرستاده است... این پیام زمانی

فرستاده شده که او در زندان به سر میبرده و احتمالا او عاشق دختر زندانبان

خود که در زمان اسارت قبل از کشته شدنش به او سر می زده شده بود... جالب است

بدانید که این دختر بنا به روایات متعدد کور نیز بوده است... در این نامه

فرستاده شده به جای امضا عبارت From your valentine! نوشته شده بود؛ عبارتی

که امروزه نیز در میان مردم جهان مصطلح است... شاید دلیل اینکه امروزه این

همه پیامهای عاشقانه در سرتاسر دنیا در روز ولنتاین ارسال میشود، ادامه دادن

همان سنت دیرینه ولنتاین زندانی باشد... شاید هم سر کار گذاشتن و خندیدن....

به هر حال روایات درباره ولنتاین بسیار زیاد و متعدد است و حقیقت درباره روز

ولنتاین در هاله ای از ابهام قرار داره ... ولی در همه روایات بر زیبایی و

زیبارویی، بی باکی، و از همه مهمتر چهره رمانتیک و غریب سنت ولنتاین تاکید

شده است.... پس آی پسرا آی دخترا ولنتاین یادتون نره مخصوصا پسرا که همیشه

موقع اتفاقهای مهم آلزایمر می گیرن.... حالا می ریم سراغ عرق ملی و..... جشن

مژدگیران این جشن که گاهی در کتب به نامهای مرد گیران ،مزد گیران و مژدگیران

و یا جشن گل نیز نامیده شده. در روز اسپندارمزد* در ماه اسفند برگزار می شده

که بنا به گاه شمار پیشین زردشتی روز پنجم از آغاز اسفند و بنا به تقویم

امروزین روز بيست ونهم از بهمن می شود . در این روز که روز بزرگداشت ایزد

اسپندارمزد یا همان فرشته نگهبان زنان است .زمام امور به دست زنان می افتاده

و گاه دیده می شده که حتی شاه نیز در معیت زنان خود در انظار عمومی ظاهر می

شده .در این روز زنان به خواستگاری مرد دلخواه خود می رفتند و از او تقاضای

ازدواج می کردند (وای چه خوب بوده) و مردان به همسر و یا معشوق خود هدیه و گل

اهدا می کردند به نحوی می توان این جشن را جشن عاشقان نامید

امشب شب آخره که مزاحمت شدم

خورشید فردا مال تو

ببخش که عا شقت شدم

بدرقه لازم ندارم میرم عزیز ترین

نذار بمونه زیر پا قلبمو بردار از زمین

دوست دارم برای تو یه حرف خیلی ساده بود

غافل از اینکه دل من منتظر اشاره بود

او می گوید : آنجاست . نگاهم لرزان بروی زمین می غلتد .

به کنارت می نشینم . با محبت سیال فضا حلقه ای می زنیم بر گرد تو , و تو می مانی وسط , میان ما , کنار ما , در قلب ما .

لحظه های کوچک من به خواب های نقره ای خاطر بدل می گردد . ابرها همه می روند و چیزی نمی ماند تا برایت بگریم .

با شبنم « دست هامان » سینه خاک گرفته خانه ات راپاک می کنیم و می گوییم : بسم الله ...

            « می گویی : به سراغ من اگر می آئید

                                                     نرم و آهسته بیائید

                                                    مبادا که ترک بردارد

                  چینی نازک تنهائی من . »

و ما نیز آرام و آهسته شقایقی را کنارت می گذاریم . معجزه ات را با کف آینه باز می کنم و می خوانم .

 « صدا کن مرا ,

                   صدای تو خوب است

 صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است

 که در انتهای صمیمیت حزن می روید .

 در اینجا , در این عصر خاموش

 من از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنها ترم .

 بیا تا برایت بگویم تا چه اندازه تنهائی من بزرگ است . »

آری , می دانم تنهایی , اما در این تنهایی رازهای زیادی نهفته است .

 « و در این تنهایی سایه نارونی تا ابدیت جاریست »

می گویند وقت وداع است اما چگونه ؟!

« بیا زندگی را بدزدیم ,

                               آن وقت میان دو دیدار قسمت کنیم »

بر می خیزم , سنگها , آبها و امامزاده علی را قسم می دهم که کنارت باشند و همراهت .

 « بیا آب شو مثل یک واژه در سطر خاموشی ام »

از در امامزاده علی که بیرون می آیم . احساس می کنم که سبز شده ام همانند برگ درخت چنار در بهار . نگاهی دوباره به خانه ات می اندازم .

لحن آب , لحن زمین , همه و همه برایم گواراست .

اما : « در دل من چیزی است , مثل یک بیشه نور , مثل خواب دم صبح و چنان بی تابم , که دلم می خواهد بدوم تا ته دشت , بروم تا سر کوه دورها آوایی است , که مرا می خوانند . »